Ν Υ Χ Τ Α

Νύχτα, στην παγερή σου αγκάλη κλείσε
Του ονείρου την ξεθωριασμένη αχτίδα
Κύμα κι αφρός που γίνηκε στο διάβα

Νύχτα, σ’ αλλοτινού καιρού τα μονοπάτια
Σα θάνατος με χέρια μυρωμένα
Σκέπασε τον αλαργινό μου πόθο…